| 1
Na 34 jaar geleden de club te hebben opgericht en wij gestart zijn met 6 leden en alle bestuursfuncties meermalen te hebben vervuld wil ik nu alleen nog maar genieten van badmintonnen op de maandag avond, zonder me druk te maken over allerlei andere dingen die nu eenmaal in een club geregeld moeten worden ook al gebeurt dit dikwijls achter de schermen. Want wat vele niet weten is dat er nogal het een en het ander geregeld moet worden om de club draaiende te houden. Vooral de jeugd vraagt veel aandacht en ik hoop dan ook dat dit door de jeugdcommissie in goede banen wordt geleid. We hebben op het moment een goede trainer voor de jeugd en het is toch altijd zo : Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.
Een kleine terugblik over de afgelopen 34 jaar.
Zoals ik al zei, zijn we begonnen met 6 leden en uitgegroeid tot een club van 83 leden. Dat waren nog eens tijden.
|
|
3
Hoogtepunt van het jaar was toch de jaarlijkse clubkampioenschappen die toen twee dagen duurden, op de zaterdag en de zondag. Het allerergste wat me nu nog dwars zit is dat ik nooit, maar dan ook nooit clubkampioen ben geweest. Jarenlang heb ik er nachtmerries van gehad. Ooit heb ik eens in de finale gestaan maar dat was meer geluk dan kunde, of heeft het toch een keertje aan mijn doorzettings vermogen gelegen,U zegt het maar. Ik ga U nu iets bekennen omdat het nu toch verjaart is, en ik met dit bedrog niet langer kan leven. Nou het volgende is gebeurt: In die tijd dat er clubkampioenschappen waren was er altijd veel publiek, ook omdat er verder niets te doen was in Waspik. Onze trouwste supporster was altijd Adje van de Hoof, de moeder van Rene van de Hoof, maar dit even terzijde. De finale werd altijd apart gespeeld met daarom heen banken en heuse lijnrechters. Zelfs de pers voor de regionale krant was aanwezig in de zaal Dhr. Ad Berkelmans. Ik moest tegen Jozef Smits spelen aan wie ik verdomme het badmintonnen nog had geleerd,voor zover dat dan toen in mijn vermogen lag. |
|
5
Ik bedank iedereen, en dat meen ik uit de grond van mijn hart, voor het gestelde vertrouwen in mij in al die jaren en wens het bestuur alle goeds toe in de toekomst en met de viering met het 35 jaar bestaan van de club volgend jaar.
Nogmaals alle bedankt.
Dick. |
| 2
Na enkele jaren oefenen zonder trainer,trokken we toch de stoute schoenen,in dit geval de sportschoenen aan. Ons aller eerste wedstrijd was tegen de Hunters in Lage Zwaluwe, die we toen met 6-2 verloren. In die tijd was ik ook competitieleider want delegeren ja, dat kon ik niet. Trouwens om in die tijd competitieleider te zijn, was toch andere koek als nu. Heerlijk elkaar schriftelijk en of telefonisch alles regelen. Vooral het contact met Mardi Blijenberg (competitiesecretariaat) was goed en als er iets veranderd moest worden ging het allemaal veel vlotter als nu met dat digitaal gedoe. Maar goed ik zal daar weer wel te oud voor zijn, al heb ik Ronald nog al eens horen foeteren. Alleen al het regelen met welke clubs we wilden spelen, konden we dikwijls opgeven,zodat we niet al te ver van huis moesten. We groeiden uit tot 5 of zelfs 6 teams in het district Brabant en we kregen zelfs aanzien in het district ook mede en dank zij Will Martens behaalden we dikwijls goede resultaten.
|
|
4
En nu komt het. Het zat er dik in dat ik in twee sets van de baan geveegd zou worden, ook omdat ik wat betreft conditie,we waren zaterdag avond uit geweest,aan het eind van mijn latijn was. Jozef en ik spraken toen af om het badminton goed te promoten en het publiek niet teleur te stellen ha,ha, er dan maar drie sets van te maken. De eerste set mocht ik winnen, een set met hele mooie, hoe kan het anders, hele mooie rally's. De tweede en de derde set gingen naar Jozef en het publiek had genoten. Kijk dat noem ik nou iets promoten. De pers had een mooi verslag gemaakt en binnen een paar dagen hadden we er weer verschillende leden bij. Ik bied hierbij alsnog mijn verontschuldigingen aan, ook namens Jozef, maar het was wel verdomde leuk. |
|
|
